JÓLALEIŠARI - ŽEIR GERAST EKKI BETRI - NEMA HELST FYRRI LEIŠARAR SAMA HÖFUNDAR Į LIŠNUM ĮRUM !

Ég mį eigi bindask !  Birti hér hina góšu hugvekju śr leišara Morgunblašsins :

 

Ašventunni, tķma undirbśnings, vona og tilhlökkunar, er lokiš. Jólin sjįlf eru aš ganga ķ garš. Žaš er enn rķk sįtt um žennan góša atburš hér į landi. Mikill meirihluti žjóšarinnar tekur į móti honum opnum örmum. Žeir sem eldri eru njóta žess aš komast tilfinningalega į kunnuglegar slóšir og börnin eru, hvert og eitt, tįknmynd atburšarins sem fagnaš er. Ytri ramminn breytist og ašstęšur eru ekki sömu og sķšast en grunnurinn er žaš. Samferšamenn hafa kvatt, en eru samt svo nęrri.

 

Kristnir menn į Ķslandi berja ekki bumbur į fęšingardegi frelsarans en žeir finna aš strengurinn hefur aldrei slitnaš. Žeir sem trśin hefur lįtiš ósnortna eša hafa fjarlęgst hana og jafnvel kvatt njóta jólanna meš sķnum hętti og sżna langflestir žeim umburšarlyndi sem fagna komu Krists ķ sinn rann.

 

Kirkjunni og kristnum söfnušum er umburšarlyndi eiginlegt enda hefur sį tónninn veriš gefinn af žeim sem gat. En stundum er bent į atvik ķ lišinni sögu žegar höfšingjar kirkju og kristni og umburšarlyndi įttu enga samleiš og žau höfš sem sannindamerki gegn kristnum siš og kenningum. Žaš er žó allslaus og ónżt sönnunarfęrsla. Į żmsum tķmum villtust menn af leiš, fóru illa og jafnvel hraksmįnarlega meš vald sitt og trśnaš. En bošskapur Krists var hinn sami. Ekkert féll į hann.

 

Į sķšustu įrum hefur žröngur en hįvęr hópur trśleysingja gengiš harkalega fram gegn kristnum gildum, siš og bošun hér į landi, og raunar vķšar. Žetta viršist fįmenn klķka sem sumir sem fest hafa sig ķ sessi į lykilstöšum reyna aš żta undir. Allt er žaš harla dapurlegt. En óžekkt er žetta ekki. Žess hįttar viršist ganga ķ bylgjum. Sjįlfsagt er aš gefa žessu gaum.

 

Nżlega var ķ slķku samhengi minnt į orš Sigurbjörns Einarssonar biskups frį įrinu 1957:

 

»Žetta er alvarleg ašvörun. Ofsókn stešjar aš. Žį veršur hver aš gera upp viš sig hvar hann er staddur. Eru menn ķ raun og veru viš altariš og tilbišja Guš ķ anda og sannleika? Eša eru žeir ašeins ķ forgaršinum? Žeim, sem alla tķš hafa veriš hįlfvolgir og hikandi, ašeins horft įlengdar į tilbeišsluna viš altariš, mun verša hętt, žegar sigursęl heišni fer aš traška į žvķ, sem heilagt er.

 

Ķ žessari lķkingu felast sannindi, sem eiga erindi til allra tķma, allra kristinna kynslóša. Žegar afneitun og andkristni flęšir yfir, veršur »borgin helga« fótum trošin. Į nśtķmamįli: Öll žau helgu vé sem aldir og kynslóšir hafa byggt upp verša aš velli lögš, allur sį kristni sišur, öll sś lenska sem skżlir helgum hįttum, hollum venjum og hugmyndum innan gróinna veggja, veršur śtlęg ger śr žjóšlķfinu smįtt og smįtt. Kirkjan kann aš missa alla opinbera vernd, prestar glata borgaralegri viršingu, kristin fręši verša meš öllu ręk śr hverjum skóla, ekkert blaš, ekkert śtvarp getur né mį flytja kristiš efni. Žaš fęri aš žykja skömm aš fęra börn til skķrnar, žiggja kristna blessun viš stofnun hjśskapar eša greftra framlišna meš kristnum yfirsöng. Allir žessir forgaršar venjuhelgašra hįtta, öll žessi helga borg, yrši fótum trošin af heišingjum.

 

Hér er ekki veriš aš senda ķmyndunarafliš śt ķ blįinn, heldur mišaš viš nśtķšarvišburši, samtķmasögu. Hvaš veršur um nafnkristni ķ slķkum ašstęšum?

 

Og raunar žarf ekki aš miša viš tķma opinskįrra ofsókna. Žessi orš eiga lķka erindi viš žęr kynslóšir, sem ķ hugsunarlausri velsęld og veraldarhyggju lįta helgidóminn vešrast og fylla alla forgarša heišnum hugsmķšum

 

Žessi hįlfrar aldar gamla hugleišing Sigurbjörns hljómar eins og nż ķ okkar samtķš. Žó žarf ekki aš ęšrast. Kristur og kristsmenn hafa séš žaš svartara.

 

En fagnašarhįtķš, sem tileinkuš er fęšingu Krists, er góšur tķmi til aš heita žvķ aš gera sitt fyrir göfugan mįlstaš.

 

Glešileg jól.“


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband